โบเกลียดคนหลอกลวง
โบขี้เบื่อ
โบชอบคนที่นิสัย
โบขี้เกียจ
โบเงียบขรึม
จิงๆติ๊งต๊อง
โบไม่ชอบโดนคนนินทา
แต่ก็ชินและที่มีคนนินทา
โบชอบเล่นเกมส์โดยเฉพาะเกมเกี่ยวกับดนตรี
โบชอบเป่าฟลู้ทแต่บางทีก็ไม่ชอบ
โบรักแมว
โบไม่ชอบกินช้อคโกแลต ป้อกกี้ พิซซ่า เอมเค
โบตื่นสาย
โบออกจากบ้านทุกวันไม่มีวันหยุด
โบเข้ากับคนง่าย
แต่สนิทกับคนยาก
โบอยากไปเที่ยวกะคนที่สนิท
โบไม่ชอบที่ที่คนเยอะๆ
โบอารมณ์แปรปรวน
โบโลเล
โบไม่กินข้าวเช้า
โบไม่ค่อยอาบน้ำตอนกลางคืน555
โบไม่ชอบการสูญเสีย
โบไม่ใช่คนดี
โบกลัวไม่มีที่อยู่555ลาววว!!!
โบนอนกัดฟัน
โบเวลาเหนื่อยๆชอบนอนน้ำลายยืด
โบไม่ชอบคนขี้นินทา(มากเกินไป)
อยากจะเอาหนังยางมามัดปากคนพวกนั้น
โบชอบผู้หญิง
แต่โบก็ชอบผู้ชาย555
555สรุปมีไรดีมั่งวะ!!
แต่โบชอบชีวิตตอนนี้
มีความสุข^____^
ที่บ้านมีแมว 6 (ตอนนี้11และ)ตัวตั้งแต่เกิดมาเคยเลี้ยงแมวมาเกือบร้อยตัว แล้วหายไปไหนหมดไม่รู้???
ตอนนี้เรียนอยู่ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย คณะครุศาสตร์ สาขา ดนตรีศึกษา
ตอนอนุบาลเรียนอยู่เซนโย ทิพวัลชอบร้องไห้ทุกเช้า จนคุณครูให้ตำแหน่งเด็กขี้แยอันดับ1
ย้ายไปเรียนเซนโย บางนาตอนป.1ได้เต้นเพลงวิมานดินใส่ชุดกระโปรงสีชมพูมีลูกไม้ขลิปที่ชายกระโปรง
พอขึ้นป.2 เป็น"เหา" ไม่ต้องตกใจตอนนั้นใครไม่เป็น ถือว่าเชยมาก5555 โดนคุณครูจับมานั่งหลังห้องกับแก๊งเหาด้วยกัน
ป.3 โดนเรียกพบผู้ปกครองเพราะชอบไม่ส่งการบ้าน
ป.4 เริ่มมีแก๊งเป็นของตัวเอง(ที่ไม่ใช่แก๊งเหา) ชอบสะอึก เหมือนเป็นโรคประจำตัวตั้งแต่เด็กๆ
มีอยู่วันนึงนั่งเรียนอยู่ในห้อง นั่งสะอึกประมาณ20นาทีก้อไม่หยุด อยู่ดีๆครูก้อเอื้อมมือมาตีเพื่อนข้างๆ ด้วยความตกใจสะอึกหายไปทันที
ป.5 ติดคุณครูท่านนึงมาก สอนภาษาไทย คุณครูใช้ให้ไปหยิบแว่นที่ห้องข้างล่าง รีบวิ่งแข่งกะเพื่อนไปหยิบแว่นให้ครู ในที่สุดก้อถึงแว่นก่อนเพื่อน จากนั้นรีบวิ่งกลับห้องตัวเอง ถึงหน้าห้องปุ๊บไถลลื่นหน้าห้องประมาณ8เมตร สุดท้ายทำแว่นหัก-_-" อายมากจากนั้นคุณครูก้อไม่เคยใช้ให้ไปหยิบแว่นให้อีก ไม่รู้ทำไม??
ป.6 มีเพื่อนสนิทชื่อโบเหมือนกัน เป็นเพื่อนคนแรกที่สนิทมากๆ นิสัยเหมือนกัน ชอบเพลงแนวเดียวกัน เคยชอบคนคนเดียวกัน555 ก่อนวันกีฬาสี ซ้อมเดินพาเหรดกีฬาสี โดนเพื่อนไล่ออกจากพาเหรด เพราะไม่ชอบขี้หน้า เลยมานั่งแก่วอยู่หลังโรงเรียนดูคนอื่นซ้อม มีพี่คนนึงเดินเข้ามา* ให้ไปเป็นนางแบบในรถเข็นในขบวนพาเหรด รู้สึกดีใจมาก เย็นวันนั้นไปช่วยรุ่นพี่คนนั้นทำรถเข็น รถเข็นที่ว่าก้อคือ...รถเข็นขยะของลุงบุญนั่นเอง แป่ววว... 555แต่ก้อสนุกดีเพราะได้นั่งกะโบ
ม.1 เริ่มเล่นฟลู้ท เพราะมีเพื่อนมาชวน ตอนแรกคิดว่าฮาร์โมนิก้าคือฟลู้ท นั่งนึกภาพตัวเองเป่าฮาร์โมนิก้าตั้งนาน
ตั้งแก๊งใหม่ขึ้น มีชื่อว่าelf แปลว่าไรไม่รู้55+ มี11คน โบ เอิน หนอยแน่ โอ ส้ม(ดาม) เพี๊ยส จูน(จือ) มิ้ว(กร) กิ้บ เม หมิว และแล้วกลุ่มก้อแตกเมื่อทุกคนขึ้นม.2
มีเหตุการระทึกขวันเกิดขึ้น เป็นเด็กดื้อมากแม่จะตีแต่วิ่งหนี แม่เลยเขวี้ยงไม้แขวนเสื้อแทน ปรากฏโดนตาดำมองอะไรไม่ให้เหนเลย หมอบอกต้องผ่าตัดเพราะเส้นเลือดแตกอยู่ในตา ปรากฏว่าระหว่างที่รอเลือดก้อค่อยๆซึมหาย จนวันที่7ได้ออกจากโรงบาล แต่ตาก้อไม่เหมือนเดิม มองแสงสว่างมากๆไม่ได้เหมือนเมื่อก่อน แย่เนอะ...แต่ก้อทำตัวเอง
ม.2 มีเพื่อนสนิทคนใหม่ชื่อเอินเพราะโบไปต่อโรงเรียนอื่น เวลาพักชอบไปไหนมาไหนด้วยกันตลอด จนคุณครูหาว่าเป็นเลสเบี้ยนกัน เวลาพักเลยถูกจับแยก ให้ไปพักกะเพื่อนคนละกลุ่ม
เคยนั่งทำงานอยู่บนห้องกะเพื่อน4คน ทำงานเสร็จกำลังจะลงไปพัก เพื่อน2คนเดินออกไปก่อน เหลือโบกะเอินอยู่ในห้อง ครูเดินมาพอดี สรุปสุดท้ายมีเรื่อง ครูคิดว่าทำอะไร... แบบว่า... อย่างงั้น... กะเอินอยู่ในห้อง55555 เซงมากกกกก ปีชงเลยทีเดียว
ม.3 สนิทกับเพื่อนชื่อดรีม(ดรีมที่มีไฝอะ55) เนื่องจากสนิทกับเอินไม่ได้อีกเพราะ เหตุการณ์บางอย่าง แต่ดรีมก้อเป็นเพื่อนที่ดี ประทับใจมากสุดเรื่องตด
เรื่องมันมีอยู่ว่า.. มีพี่คนนึงชื่อนางสาวนิ๊งหน่องนามสมมติ พี่คนนี้จะมีกลิ่นนิดหน่อยเพราะเค้าชอบเล่นบาส จังหวะที่โบและดรีมเดินสวนกับเค้าปุ้บ กลิ่นตดโชยมา ด้วยความเป็นนักดนตรีที่ดี รีบกลั้นหายใจอย่างรวดเร็ว จนเดินห่างออกมาประมาณ10เมตร จึงได้สูดอากาศบริสุทธิ์เข้าไป จากนั้นหันไปถามดรีมว่า
โบ:ดรีมๆแกได้กลิ่นพี่นิ้งหน่องป่าววะ เหมือนพี่เค้าตดเลยเนอะ
ดรีม:เหม็นมากป่าววะ?
โบ:มากอะแม่งไส้เน่าป่าววะ
ดรีม:เอ่อ...เราตดเองอะ
โบ:O_o!!!!??
ไว้เดี๋ยวค่อยพิมพ์ต่อเหนื่อย..

คนรู้ใจของฉัน...มายเบสเฟรนด์^____^
แต่บางครั้งเราก็ทะเลาะกันบ้างเป็นเรื่องธรรมดา